گذار

راه، از میان ظلمت تنیده‌ی بیراهه‌ها بر تنش،
آواز روشنی دارد که بند از بند جان تشنه‌ام بگسلاند.
آنگاه، ققنوس نغمه‌ساز آوای گم شده‌ی درونم باشم بر آتشی که بر‌می‌افروزم.
باشد تا از پیله‌ی تن رها شوم و به هر سو که روم راه همان باشد...
+ مشاهده‌ی نمایشگاه (360 درجه)